ΑΛΛΑΖΩ.....

Έαν υπήρχε ένας γρήγορος τρόπος για να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, πιστεύω πως θα ήταν να μας βάζανε να διαβάσουμε όλοι αυτό το βιβλίο έστω και με το ζόρι. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην αφυπνίσει έστω και ένα νανο-γραμμάριο φιλότιμου που μπορεί να κρύβουμε μέσα μας, και να μας δείξει τη ζωή από μια άλλη οπτική γωνία, που λυτρώνει και απαλύνει τον πόνο... Σας παρακαλώ διαβάστε το!

Η υπόθεση:

<<Υπάρχουν πράγματα για τα οποία δε μιλάμε εύκολα.

Υπάρχουν φορές που επιλέγουμε να πιστέψουμε σε κάτι που φαίνεται εντελώς παράλογο.

Υπάρχουν στιγμές που τις ζούμε μία φορά στη ζωή μας.

Ένα μικρό κορίτσι πέφτει θύμα απαγωγής κατά τη διάρκεια μιας οικογενειακής εκδρομής στο Όρεγκον. Σε μια εγκαταλλειμένη καλύβα η αστυνομία ανακαλύπτει σκισμένο και ματωμένο το φόρεμα που φορούσε η μικρή την ημέρα της εξαφάνισης της. Η ίδια δε βρέθηκε ποτέ.

Τέσσερα χρόνια αργότερα ο πατέρας της λαμβάνει ένα μυστηριώδες σημείωμα με το οποίο του ζητούν να επιστρέψει στην καλύβα. Βυθισμένος στην πιο μεγάλη θλίψη, αποφασίζει να πάει.

Αντιμέτωπος με τον πιο σκοτεινό εφιάλτη του.
Στην καλύβα θα συναντήσει κάποιον, που, εάν υπάρχει Θεός, θα μπορούσε να είναι η εικόνα Του. Μέσα από τις συζητήσεις τους, ο συντετριμμένος Πατέρας θα πάρει ένα διαφορετικό μάθημα αγάπης. Θα μάθει να συμφιλιώνεται με τον πόνο και την απώλεια, να αναζητά το βαθύτερο νοημά της. Θα ανακαλύψει τη δύναμη που κρύβει ο άνθρωπος μέσα του, το μυστικό της αληθινής ευτυχίας. Θα ζήσει κάτι που θα δοκιμάσει τα όρια της πίστης του και που θ'αλλάξει για πάντα τον κόσμο του...>>

.....Παραμύθι, να αρχινήσει...

Ζύγιασε το πετραλέμονο στην παλάμη του. Υπολόγισε και τις πιθανότητες. Δεν του απέμενε και πολύς χρόνος, κι αυτός που έμενε περνούσε πολύ γρήγορα... Με το βλέμμα στραμμένο στον ουρανό, ψιθύρησε μια προσευχή τόσο παλιά όσο κι ο κόσμος. Θέλησε να τη δεί για τελευταία φορά, η πύλη του Φρύονος όμως δεν εμφανιζόταν σε όποιον δεν είχε χριστεί μύστης από τη Βλικία, τη παρθένα θεά των νερών. Κι όσο αυτός, ο Κριπίων, ο φυγάς από τη Δαμασκό, απαρνιόταν την πίστη του, αυτή που είχε κληρονομήσει από τη μάνα και τον πατέρα του, δεν μπορούσε και να εντοπίσει την πύλη. Αυτή την παλιά ρημαδιασμένη είσοδο που θα του έδινε τις απαντήσεις σε όλα αυτά που τον βασάνιζαν και τον είχανε φέρει απόψε εδώ.

Γιατί να χειμωνιάζει...

Και γιατί παρακαλώ; Εν όψει εκλογών ακόμη κι ο καιρός είναι αναποφάσιστος. Μια ζέστη και μία κρύο. Εγώ ψηφίζω καλοκαίρι...

ΕΜΠΡΟΣ? ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ, ΠΑΡΑΚΑΛΩ?

Άραγε....υπάρχει κανείς εκεί έξω;

Η ΝΥΧΤΑ ΤΟΥ ΞΕΡΑΤΟΥ ΙΟΓΕΝΟΥΣ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ

Τα σχόλια περισσεύουν...Άτιμη γαστρεντερίτιδα!

KANE KATI...